تعريف هيدروپونيك:

تعريف هيدروپونيك:

لفظ هيدروپونيك در اصل از كلمه يوناني Hydro (آب) و Ponos  (كار) مشتق شده است به معناي چيزي كه با آب كار مي كند[1] و در فارسي اصطلاحاً آبكشت يا كشاورزی بدون خاك خوانده مي شود. بنا بر تعريف كشت هيدروپونيك، كشت گياهان تنها با استفاده از آب به عنوان ماده اصلي يا پايه اي به علاوه مواد غذايي حياتي گياه است که هيچ ماده اصلي به جز آب استفاده نشده است(3). بسياري از مردم فكر مي كنند، هيدروپونيك كشت گياه در آب است ولي اين تنها تعريف هيدروپونيك هاي واقعي می باشد. و در عمل، آبكشت اختصاصاً به يكي از روش هاي كشت بدون خاك گفته مي شود، كه گياهان در بستري از مواد خنثي كه آغشته به محلول غذايي است پرورش مي يابند در حاليكه بستر به زمين متكي است. در نتيجه پايه و اساس اين تكنيك عبارت است از تغذيه گياه در محلول كه كليه عناصر غذايي و لازم  اساسي گياه در آن وجود دارد.

ريشه گياه ممكن است يا مستقيماً در محلول غذايي[2] (آب وكودها)، يا در بستري از مواد خنثي(محيط كشت مصنوعي) كه آغشته به محلول غذايي است[3] )براي ايجاد حمايت مكانيكي) قرار گيرد(22). آبكشت در معناي عام خود شامل همه روش هايي است كه در آنها از خاك استفاده نمي شود، آب در يك زمان هم منبع مواد غذايي و هم وسيله انتقال آن به گياه به شمار مي رود و به اين ترتيب همه عناوين فوق را در بر مي گيرد.

انواع زيادي از سيستم هاي هيدروپونيك با محيط كنترل شده [4](CEA) وجود دارد. در حالي که هيدروپونيك و كشاورزي در محيط كنترل شده هم معني نيستند، ولي CEA معمولاً با هيدروپونيك همراه است و آنها پتانسيل و مشكلات مشابه بسياري با هم داشته كه لاينحل و پيچيده مي باشند(20و21).

اغلب تلاش مي شود كه گفته شود كشت ها ی هيدروپونيك در گلخانه، تقريباً آلي می باشند كه البته تصميم گيري راجع به آن بستگي به آفت كش ها و مواد غذايي مورد استفاده دارد كه گفته مي شود که اگر گياهان بدون آفت كش به صورت هيدروپونيكي پرورش داده شوند مي توان گفت كه آنها، حقيقتاً به صورت آلي پرورش يافته اند.